دلم ميخواد از گفتههاي نجوا و مليحه اسكرين شات برات بگيرم بفرستم كه ببيني كي دورغ ميگه كي اذيتم ميكنه كي دورم زده مليحه چي نفعي داشت براش كه منو اينهمه اذيت كنه منه بدبخت براي اينكه اندك راه خبر داشتن از تو رو از دست ندم بايد به رو نيارم كه فهميدم دروغ ميگي كه تو گروه هيچ وقت نگفتن كسي هست پياده كنه كلاس ها رو؟ مهم نيس. تو زندگيم تو هيچ رابطه اي اينهه نگفته بودم مهم نيس. تو همين شب عزيز عيد غدير از خدا خواستم دقيقا كاري كه دوست جونت باهام كرد براش اتفاق بيفته ناچار باشه توي يه رابطه و تحقير بشه دردش بياد. همش دو جلسه مونده بود چي ميشد بي سرو صدا اينا رو هم ا

اینقدر که من تو اینستا تو رو سرچ میکنم همین روزاست که اینستا پرتت کنه بیرون و بگه بیا وردار برو حالمو بهم زدی اینقد سرچ کردیش

در یه حرکت دیوانه وار جدید که زفتی مشهد نشستم روی مپ پیدا کردم کدوم هتل هستی بعد سرچ کردم عکس های داخلی هتل ازادی رو نگاه میکنم که از کجا رد میشی پشت کدوم میز نشستی غذا میخوری رو کدوم تخت میخوای دو نفره هست یا تک نفره

مثل مردهاي هيزي شدم كه از كنارت رد مي شند يه باسن ادم دست ميزنن

خب كه چي؟ چي شد الان؟ چي گيرت اومد؟

اسکول شدم رفت

ساعت يازده شب هست قران امروزم رو ميخونم دارم سحري درست ميكنم به اين فكر ميكنم شايد الان داري حاضر بشي تنها بري حرم... دست خيال من رو گرفتي و ميري زيارت. عكسي كه خواهرت گذاشته رو اونقدر ميبينم كه نور صفحه كم ميشه خاموش ميشه و دوباره و دوباره دلتنگ چشمهاي خسته اتم دلتنگ چشمهاي گريه كرده ات دلتنگ چشمهات پشت دود سيگارت دلم دو زانو كنارت نشسته دعاي عاليه المضامين ميخوني اشكات از نوك بيني سر ميخونه مي افته لاي زيارتنامه دلم برات ضعف ميره يه پام از زير در ميكنم سرمو ميذارم رو شونه ات تو شكسته هاي اينه هاي ديوار هاي حرم دنبال چشام ميگردي.

بعد مدتها دارم ميام تولد امام حسن بهترين فرصته اينكه چهره ي تو روي پرده بيفته ميون ده ها دختري كه يا دلشون براي تو ضعف ميره يا براي رفيقت... گم بشم بين همه خاطرخواهات بشينم و اونقدر دلتنگ نگاهت كنم انگار با چشام بغلت كردم... مليحه هم مياد كلي راز مگو از رابطه هاي اكنون رفيقت ميگه زياد دوست ندارم بشنوم ميگم هرچي هستند در رباطه با من و موضوع من اين ادم مومنانه رفتار كرد و من هميشه دعاشون ميكنم ميخنده ميگه البته گناهي نكردند والبته من خرما خرودم خودم و نميتونم منع رطب كنم و سركوفت بزنم كه زن هاي بيوه يا مطلقه هميشه براي محرم شدن با مردهاي متهال بهترين توجيه

مدتهاست منتظر روز نهم تير هستم كه از خاطره بنويسم كه از اخرين باري كه تنگ كنارت نشستم بنويسم از روزي كه دستم زير كت ت حلقه شد دور كمرت وسط پارك لاله...

از اينكه ميفهمم كه حفظ خاره چقد سخته اينكه كم كم داره چهره در نظرت محو و خاكستري ميشه اينكه چقدر برام سخته حفظ خاطره هات اما دست نكشيدم...

زهرا روي پست تگ كردم براي حرف و حديث احتمالي كه مخاطب كي بوده

اما وقتي فاطمه يادش مياد نهم تير چه روزي بود چطور تو يادت نياد؟

جمعه

پست پاي زردالو رو گذاشتم نمي دونم ميگيري كه منظورم از دغدغه تويي زندگي تو هست. دوست دارم همسرت شيرين ترين زن روي زمين از نظرت باشه دلم ميخواد كلي چيز يادش بدم كلي گوشي دستش بدم تشويقش كنم كلي كتاب بخونه كلاس بره تو و زندگي مسترك و بگيره تو دستش

تو قيد مليحه ها و ساراها و همه كوفت و مرگ ها رو بزني حتي ياد چند ماه يكباره ي منو

شدم مثل مادري كه دل نگران زندگي بچه اش هست

اومدم پيج هنيئه تو فحه ي فواد دور ميزنم جديدا كي ها رو فالو كردي هركار ميكنم تهش دل چركينم از اين همه پيج ناجور يهو صفحه سارا خانوم رو پيدا ميكنم منو ان بلاك كرده. نمي دونم چرا ان بلاك كرده تو ازش خواستي تا ببينم خودش كرده تا ببينم معشوق پيشينم فالوش كرده و تحقير بشم؟ دلگيرم خيلي دلگير. فك كنم با پيج هنيئه كه به نام تو باز كردم برم از يكي ديگه دلبري... دردت نمياد؟ مليحه هم مثلا رفته كربلا... دور و برم پرشده از ادمهايي كه باورشون ندارم. فك ميكنم دارند دروغ ميگن اگر هم كه برند و نباشند باز بي خبرم... كلا از واقعيت دورم. پرم از گمانه زني از فكرهاي رنج اور

از صبح خفه خون دلتنگي دارم

نشستم پاي تبلتم و تلفن هامون و گوش ميدم

ميخندي ميخندم بغض ميكني بغض ميكنم

و از خودم ميپرسم چطوري شده كه نشسته واسه مليح تعريف كردي كه اره يه هنيئه اي بود و چنين و چنان

مگه من راز نبودم؟

سعي ميكنم هر روز برات بنويسم نه اينكه كاري براي تو كرده باشم اين بيشتر براي خودم خوب است ذهنم خالي ميشه از يه عالمه حرفي كه صب تا شب باهات ميزنم اومدم دعاي عرفه جز منو يه دختره و همسر برادر استاد هيچ زن جووني نبود عاشق دعا خوندنت هستم جملات سوالي رو سوالي ميخوني انت الذي ها رو با صداي بلند مي خوني انا الذي ها رو با صداي ارو همه مخرج حروف رو رعايت ميكني كلي وسطش قربون صدقه ات ميرم خوشحالم كه نه خواهرت اومده نه همسرت نه مليحه من هستم و صداي تو كيه ميپيچه تو سرم هرچي دست دست ميكنم كه تموم بشه كه شايد اخرش بياي توي كوچه فايده نداره ساعت شش و نيم هست و تو رفق

به مناسبت عيد قربان پست ميذارم تو هنيئه

به نوشته هام فكر ميكنم

به اينكه همه از جايگاه ابراهيم ميگن

كاش فرصت كنم درباره اسماعيل هم بنويسم كه تو چقد ر مردونگي كردي و كمكم كردي كه بتونم از اسماعيلم بگذرم كه تو كمكم كردي در اين امتحان الهي

چشمات بستي به روي روزه ي سكوت گرفتي پا رو دلت گذاشتي شايد اگر اينها نبود به اين خانمي هم سر زندگي ننشته بودم به اين ارامش هم زندگي نمي كردم

اسماعيل عزيزم دوستت دارم

خدا عمرت بده عشقم

يه حس خوبي هست كه پاي همه حرف و حديث ها واستادي و گور باباي حرف مردم همه پست هام رو بلا استثنا لايك ميكني...

هر قدر كه خودت رو از من دري كني باز اينقدر زيادي كه تمام غرورم و پر ميكني شيك و بزرگوار نشستي تو دلم

كه با وجود اينكه نيست باز حس كنم ملكه زندگي تو هستم.

ممنونم ازت حضرت والا